Bedankt voor de prachtige jaren in Oost
Het is al bijna 8 jaar geleden dat ik voor het eerst contact kreeg met Oost. Ik had een eerste gesprek met de beroepingscommissie. Het voelde voor mij meteen goed en vertrouwd en dat bleek wederzijds te zijn. En dat gevoel is al die jaren in Oost zo gebleven.
Ik deed intrede in Drachten, in de week van de Bazaar. Achteraf was dat aan de ene kant niet zo handig, maar aan de andere kant was het ook een mooie start. Meteen werd ik ingeschakeld en ik leerde in recordtempo veel mensen kennen. De Bazaar was een prachtig project waar mensen in de gemeente samen de schouders onder zetten. Het gaf een onderlinge verbondenheid, maar het maakte de kerk ook open voor de omgeving.
Een paar dingen wil ik noemen die ik zo bijzonder vond de afgelopen jaren. Ik mocht vooral mijzelf zijn en daar gaven jullie mij alle ruimte voor. De diensten waren soms ontspannen en vrolijk, soms intens en gevoelig. Het kon en mocht. Wat genoot ik van de gesprekken met de kinderen.
En als de zanggroep meedeed in de liturgie was dat voor mij genieten, evenals de bijdragen van koren in de liturgie. Daarbij waren de Evensongs en vespers een cadeautje.
Voor mij was Kunst in de kerk volstrekt nieuw. Alleen al de gezamenlijke gesprekken waren prachtig. En wat konden mensen de thema’s mooi verbeelden; een inspiratie voor velen.
En natuurlijk alle ontmoetingen in de 25++ groep, ouderenochtenden, verjaardag middagen en noem maar op. Er waren veel bijzondere momenten waar wij echt dicht bij elkaar kwamen.
De vergadercultuur in Oost was open en het was vaak gezellig, soms zelfs te gezellig. Prachtig. Mensen gaven elkaar ruimte.
Wij moesten samen ook veel verdriet delen. Ik denk ook aan de vele mensen die ons in de afgelopen jaren ontvallen zijn. Ik zag soms letterlijk banken leeg worden in de loop der jaren. Dat was soms moeilijk en deed pijn. Als je mensen kent, dan komt het verdriet soms zo dichtbij.
Wat was het feest rondom mijn 30e ambtsjubileum bijzonder. Dagen met een gouden randje. Maar ook het meeleven met ons in tijden van zorg en ziekte was bijzonder.
In het pastoraat zijn banden gegroeid en ik merkte ook de laatste weken hoeveel emotie dat soms bij ons oproept. Dit alles is maar een beperkte opsomming van ervaringen.
Kortom het waren prachtige jaren in jullie midden en daar ben ik dankbaar voor, en daar ben ik ook jullie allemaal dankbaar voor.
De laatste jaren kwam er steeds meer werk bij. Ik wil zo graag dichtbij mensen blijven, maar door de hoeveelheid werk werd dat steeds moeilijker. Dat ging in mijzelf wringen en ik wilde ook graag wat meer tijd voor mezelf, Nienke, de kinderen en kleinkinderen. Zo werd er een nieuwe stap gezet naar Leeuwarden Huizum-Oost.
Het valt mij zwaar om de gemeente los te moeten laten. Ik ben blij dat ik het pastoraat mag overdragen aan ds. Dieuwke van der Leij.
Ik hoop dat iedereen weer een plek vindt in de nieuwe PG Drachten, een plek om je thuis te voelen. Mag God jullie allen omringen en mogen wij elkaar nabij zijn in liefde en zorg.
Bedankt voor alles,
Ds. Anne Henk Boschma

Nog een kleine toevoeging van mij…
Wat hebben we heerlijk gezongen de afgelopen jaren met onze Menorah-zanggroep! Ik vond het super leuk om met zo’n enthousiaste groep mensen liederen in te studeren en te zingen binnen de liturgie van de diensten. Bedankt voor jullie enthousiasme!
Hartelijke groet,
Nienke

Nawoord na de dienst van zondag 27 juni
Ik zit een beetje beduusd in de stoel. Beduusd door alle indrukken, door de intense en bewogen dienst en door lieve woorden en gebaren. Ik zag als een berg op tegen de dienst, omdat wij daarmee een stukje geschiedenis afsluiten. En wij hebben samen zulke bijzondere jaren mogen delen. Dan schuurt er van alles in je gevoel.
Wat was de schriftlezing mooi verbeeld in de bloemschikking. Wat mooi dat de zangers meededen en dat wij met zijn allen weer mochten zingen. Prachtig dat de mensen die er niet bij konden zijn, alles goed konden volgen.
Beduusd ben ik zeker ook van de cadeaus die wij mochten ontvangen. De Menorah zal een bijzondere plaats krijgen in ons huis. Al de bloemen kleuren en geuren in ons huis. En zeker zullen wij onder ons etentje van de PG Drachten denken aan de gemeente. Verlegen worden wij van het afscheidscadeau van de gemeente. Dan weet je niet zo goed wat je moet zeggen.
Ik wil zeggen: Heel erg bedankt. Als wij naar New York zijn geweest gaan wij het zeker met jullie delen met woord en beeld.
Bedankt, bedankt,
Mede namens Nienke,
Anne Henk Boschma